کاوش

گفتی از کوچه ما صرف نظر کن اما به خدا دست خودم نیست، تنم میخارد

صیّادان، ماهی را به یک بار نمی‌کَشَند. چَنگال در حُلقوم چون رفته باشد، پاره‌ای می‌کَشَند تا خونش می‌رود و سُست و ضعیف می‌گردد، بازش رَها می‌کنند و همچنین بازش می‌کَشَند تا به کُلّی ضعیف می‌گردد. چَنگالِ عشق نیز چون در کامِ آدمی می‌افتد، حق‌تعالی او را به تَدریج می‌کَشَد که آن قوّت‌ها و خون‌های باطل که در اوست، پاره‌پاره از او برود که: اِن…

همه ما یک روز یک جایی، با یک اتفاق تمام وجودمان را از دست داده ایم بی آنکه قلب هایمان از تپش بایستد.

عمری به عشق این و آن خندیدم چنان عشقی به سرم آمد که دیگر نخندیدم