کاوش

در قلب هر مردی کوهی‌ست به وسـعت شانه‌هایش سنگیــن از درد روزهایی که هیچ‌کس نمی‌داند بر او چه گذشت....

هیچ کس نمی داند! من برای زنده نگه داشتن تو چند بار خودم را وسط میدان همین شهر به گلوله بستم...

همه ی زندگی من بی تو آیه ی تاریکی ست.... من در این ظلمتِ آغشته به بغض در دلم احساسی ست، ک تو را میخواند به تو می اندیشد و تو را می داند....

و تو شبیه تمام چیزهایی هستی که دوستشان دارم؛ موسیقی،شعر،باران... مــــاه، مــاه، ماه

و در آخر هر کسی شبیه همان چیزی می‌شود که در قلبش پنهان کرده‌ است.

غیر تکرار نگاهت هوسی نیست مرا تو دل انگیزترین قصه ی هر روز منی

شاید اگر می‌دانستم آخرین بار است بیشتر نگاهت می‌کردم محکم‌تر در آغوشت می‌گرفتم، و با تو مهربان‌تر بودم. ببخش... که نمی‌دانستم.

اشک‌هایش را پاک کرد و گفت : تو اما شبیه من نباش... از هر چیزی که تو را نسبت به خودت بی‌رحم می‌کند دست بکش.... لطفاً

مرگ چیزی از من نخواهد گرفت من تو را بوسیده ام....

در پس هم همهمه اینهمه درد همه درد لای این زخم عمیق پشت هر گریه و شب بیداری تو مرا زنده نگه می‌داری....